Categorie archieven: stefan

3 april 2016, Mitad del mundo, Quito, Ecuador

Vandaag gaan we  nog eens onze evenaarskruising overdoen. Omdat ik vorig keer op de boot aan het slapen was en we geen foto hebben van de gps uitlezing, gaan we per bus naar een randstadje, zo’n 20 km van Quito centrum waar ze er een heel toeristendorp rond gebouwd hebben.

Ons hotel geeft de zondag geen ontbijt, dus gaan we eerst in een ander hotel ontbijten. Daarna is het per express bus naar het busstation (2x 25 cents), waar we een andere bus nemen naar onze eindbestemming (2 x 40 cents).

Op straat ga je nooit verhongeren , Hier wordt versgeperst fruitsap verkocht
Op straat ga je nooit verhongeren , Hier wordt versgeperst fruitsap verkocht

Er stonden geen wachtrijen aan de ingang, dus dit ging vlot en we kozen voor full attraction option (2 x 7,5 $). Alhoewel de ganse opzet voor honderd percent op toeristen in gericht, viel de sfeer en de beleving enorm mee. Misschien kwam dit ook omdat het niet regende.

Op de brede toegangslaan stonden er kleine paviljoentjes, elk geweid aan één thema. Zo zagen we een miniatuur van de stad Quito,

een paviljoen die la capilla del hombre aanprijsde (zie verslag gisteren),

een paviljoen over Francia omdat Frankrijk de eerste en tweede opmetingen van de evenaar deed,

IMG_3910een planetarium en tenslotte de grote toren op de evenaar met vanbinnen nog een tentoonstelling over Ecuador.

Ook zagen we een aantal voorstellingen van Equadoriaanse dansen wat tot mijn verwondering zeer sterk aanleunde bij de Inka muziek en dansen zoals we die in Belgie kennen.

In mitad del mondo waren opvallend veel Equadorianen, maar daarna gingen we ernaast naar een andere tentoonstelling over de evenaar, en daar waren alleen buitenlanders. Het was er echter niet minder leuk om. We zagen hoe koppensnellers koppen verkleinen, een paar exibities over de inheemse indianen, en de echte evenaar, volgens de gps (die van de Mitad del mondo zaten er een 300 m naast)

Ook is Quito de vestigingsplaats van de UnaSur, een organisatie gelijkaardig aan de EEG, maar dan voor zuid-Amerikaanse Naties. Het hoofdgebouw heeft zicht over het midden van de wereld…

Namaak ijsje, een soort van schuim
Namaak ijsje, een soort van schuim. Was wel lekker.

2 april 2016 Quito, Ecuador

We zijn in een klein hostelletje in Quito ingechecked (Sakti) op aanraden van 2 cruisers die we in Bahia de Caraquez tegenkwamen, maar het is ons wat te klein. De kamer is net groot genoeg voor twee individuele bedjes (!), een klein kastje en een klein tafeltje. Onze prive badkamer is op de gang.. Dus zijn we niet geneigd hier veel tijd in te spenderen. Het ontbijt is vegetarisch (dat wisten we op voorhand) maar stelt niets voor, ondanks de lovende woorden en aanbevelingen van de cruisers. Moet ik hieruit afleiden dat de meeste cruisers niet veel gewoon zijn?

(Hieronder volgt een experiment, het kan zijn dat dit wat tijd vraagt om te laden. Laten jullie me weten als dit niet werkt?)

Deze slideshow vereist JavaScript.


Enfin, we waren reeds om 9:00 uur te voet onderweg naar de oude stadskern van Quito. Na een korte wandeling kwamen we voorbij de oudste sterrenwacht van Zuid-America, en daarna een hele resem kathedralen/kerken/kloosters die op weg naar of in de oude stadskern liggen. Helaas was de hemel vandaag sterk bewolkt en hing er regen in de lucht. Vanaf de middag was het zover en moesten we in regenponcho rondwandelen, wat de stad minder aangenaam maakte om te bezoeken. Toch hebben we de vele straatjes doorlopen, en een mooi bezoek gebracht aan de voornaamste bezienswaardigheden. Wel bizar dat het heel hoog aangeschreven Musea National de Cultura gesloten was voor renovatie, zonder uitzicht op een heropening of een alternatieve tentoonstellings plaats. Maar als  meevaller bij het zoeken naar de ingang van het museum kwamen we wel een traditionele dansschool tegen waar net een demonstratie van de nieuwe lichting aan de gang was.

Deze slideshow vereist JavaScript.

Tegen 16:00 uur hebben we dan tenslotte nog een taxi genomen naar La Capilla del Hombre (de kapel van de man), een modern project van de nabestaanden van Equadoriaanse grote kunstenaar Guayasamin. Het nieuwe moderne gebouw huisde een geslaagde sobere expositie van indrukwekkende, zij het meestal naargeestige, schilderijen. Jammer was wel dat het gebouw, (ontworpen door zijn neef), regenwater binnenliet dat het een lieve lust was. De toezichtploeg moest dwijlen als bijbaan…
Al en al een geslaagde dag, alleen jammer van de vele regen.

Deze slideshow vereist JavaScript.