Categorie archief: St Vincent and the Grenadines

24 oktober 2015 Potpourri. Kingstown, Saint Vincent and the Grenadines

Potpourri: losse bedenkingen bij het leven hier.

We zitten in de Blue Lagoon (helaas zonder Leonardo DiCaprio) naast Kingstown, de hoofdstad van de SVG eilandengroep.

Het aankomen was zonder incidenten, de Lagoon in tussen twee bakens (10 m van elkaar verwijderd) die de uiteinden van het rif aangaven (Vergeten foto te nemen). De planning was om Kingstown per fiets te verkennen. We hebben Flipper genomen en volgeladen zoals we vroeger met de auto vertrokken als we kleine pagadders hadden: de schopping zak, het aanhangwagentje, de twee plooifietsen, de rugzak, schoenen, ketting, …  (Je bent al gauw een halfuurtje kwijt vooraleer je de deur uit bent). Dan gevaren naar de aanlegstijger van een verlaten-want-nog-geen-toeristen yachtclub en hup, de  hort op. Zoals gewoonlijk hadden we vele reakties op onze fietsjes en meerdere aanboden tot overname, maar we reden door, heuvel op en heuvel af naar de hoofdstad, op zoek naar proviand. Ik had zelfs een zwaantje die naast me kwam rijden om eens naar mijn fiets-aanhangwagen combinatie te kijken. Spijtig genoeg had ik mijn Vuile Brackee truitje niet aan om wat extra indruk te maken.IMG_0010

Het weer

Een het weerbericht voor deze week en de komende weken meegeven: overdag tussen de 31 en 33°, ’s nachts rond de 28°. Kans op onweders is elke dag rond de 30%. De wind is tussen de 10 en 15 knopen, komende uit het O, Z-O. Soms is het bewolkt, wat pech is voor onze op zonnepanelen gebaseerde energievoorziening, dan moeten we ’s avonds de generator aansteken om bij te laden.

Provisioneren

Het is bizar, maar we besteden een groot deel van onze tijd aan het bezig zijn met eten: wat gaan we eten, wat is hier te krijgen, hoe sleuren we het naar de boot, enz. Het is zelden dat we een winkel voorbijlopen zonder eens binnen te kijken: wat is hier te krijgen en aan welke prijs. Het aanbod in elke winkel is verschillend, en aan de magere kant. Je vindt wel overal plastieken zakjes met suiker, bloem, rijst en ons onbekende dingen, basis ontbijtgranen, heel veel snoepwaar, chips en rum. Ook in blik is er meestal veel te vinden, maar zelden groenten, en zeker geen fruit. Gelukkig is er overal UHT-melk. Soms zijn er eieren en diepvries gerief. In de diepvries zitten alle onderdelen van kip, en naargelang de stand van de winkel soms eigenaardige dingen zoals varkenspoten, schellen van koeiehuid en rood vlees (zonder verdere aanduiding). Omdat we niet zomaar eens naar de winkel kunnen lopen (zie hierboven), maken we gebruik van alle gelegenheden tot bevoorrading die zich voordoen. Dit was ook een van de redenen dat we naar het hoofdeiland St Vincent zijn gevaren, we willen namelijk proviand opdoen voor onze oversteek naar Bonaire, later deze week.

Kingstown heeft ons niet teleurgesteld qua eten: we hebben twee supermarkten gevonden waar we allerlei lekkers zagen. We vonden yogurt, geitekaas, gemalen kaas, echte koffie (anders is het alleen Nescafe), diepvries groenten, appels en appelsienen. We hebben ons karretje volgeladen, met de volume beperking van onze draagtas in gedachten. Wat ik nog nergens gezien heb: saus in poedervorm,  wel heel veel soorten ketchup en marinades (Jerk is onze favoriet).

Nota over de geiten: je kan geen padje aflopen of je ziet wel een aantal geiten gebonden staan aan een leiband, in Cumberland Bay stonden ze zelfs op het strand. Meestal staat er een witte reiger naast. Ik heb me laten vertellen door Kenny rastaman dat dit is om de ticks op te eten, een symbiotische relatie dus. (Hehe, ik ben in form 🙂 ). Helaas vertaalt dit aanbod zich niet in geiteproducten. Geen geitemelk of -kaas of -vlees te bespeuren in de winkels, een misterie.

Groenten en fruit worden bij stalletjes langs de weg verkocht. Naargelang het stalletje vind je knollen (dasjeen, aardappelen, sweet potato, en nog andere dingen die we niet herkennen), witte kool, soms tomaten, heel zelden sla, wortelen (imported from usa), ocra, boontjes, ajuinen, chinese knoflook, aubergine, avocado (einde seizoen) en plantains. Qua vruchten zijn er mango’s, broodvrucht, bananen,  stervrucht, limoenen, papaya, watermeloen en soms passievrucht, guava en golden apple.

IMG_0006
kokosnoten en breadfruit

Alles wordt hier verpakt in plastieken zakken, wat we als cruisers wel handig vinden om als vuilbak bekleding te hergebruiken.

(Wissel)geld wordt hier meestal als propjes in een plastieken zakje bijgehouden. Het duurt eventjes voor je de verfrommelde biljetten van 5 of 10 EC$ in je portefeuille gestoken hebt.

Milieu

Hier wordt nog volop vuurtje gestookt door de opa’s in de tuinen. Soms passeren we langs echte rookwolken die Winnitoe jaloers zouden maken. Alhoewel de eilanden er redelijk proper bijliggen (de aanplakbiljetten en borden om SVG proper te houden zijn legio), vinden we toch regelmatig lege flessen en blikken langs de wegen. (Ilse zegt,een beetje zoals in Ledeberg)

Op de boot daarentegen zijn we enorm energie bewust. Elke gebruik van een druppel zoet water wordt overwogen vooraleer hij uit de kraan mag komen. We hebben wel een ontziltingsinstallatie Hugeau genaamd, maar die doet er een uur over om 50L te maken, en omdat dit elektriciteit vraagt moet er dus zuining mee omgesprongen worden. Telkens als de zon het toelaat, laten we Hugeau eens werken, gemiddeld zo een uur per dag. Enkel Marcella onze wasvrouw is nog niet echt op de hoogte van de prijs van water: ze heeft 50 L nodig om haar ding te doen, en ons mooi praten kunnen haar niet van gedachten doen veranderen. Gelukkig is ze anders redelijk in het verbruik van electriciteit.

Ook onze computers zijn grote slokkoppen van Ampèrekes, maar de kampioenen zijn onze frigo en diepvries. Met hun allen samen zorgen ze ervoor dat we meestal de generator Jenny eens aansteken terwijl we ’s avonds naar een filmpje kijken op de laptop. Ik heb een redelijk grote collectie films mee op onze 12Tb NAS. Gisteren zagen we Wonder Boy (7/10). Ook zijn we aan het eind van de eerste jaargang van The Good Wife gekomen, wat een leuk serietje is (8/10). Er wachten ons nog twee jaargangen, maar ik denk dat we eerst eens naar ‘Orange is the new black’ gaan kijken.

Heb ondertussen nog twee boekjes versleten, eentje van Chris Steward (Three ways to capsize a boat (7/10)), maar ik kan toch meer zijn eerste boek, ‘Driving over Lemons’ aanbevelen. Ook een biografie van Kevin Mitnick, ghost in the wires. Interessant, hoe iemand verslaafd kan zijn aan hacken en bereid is er alles voor op te geven (8/10). Nu ben ik  bezig aan Leslie Powels’ Solitaire. (Over een echte cruiser, oude stijl).

Verkiezingen

Het zijn hier bijna verkiezingen, maar er is alleen nog geen datum vastgelegd door de zittende regering. Het stemmen moet wel voor 10 december gebeuren. Overal vind je huizen ingericht als verkiezings hoofdkwartieren. Ik zag er een met een lange wachtrij, daar werd waarschijnlijk politiek dienstbetoon bedreven (louter mijn speculatie). Er is de rode partij van de regerende fractie, die bij de marxisten/communisten aanleunt, of beter gezegd bij Chavez aanleunde. Nu deze niet meer beschikbaar is om fondsen bij te dragen is de anti Amerika houding wat aan het afzwakken heb ik me laten vertellen. En er zijn de uitdagers, de groene en de gele partij. In elk dorp vind je wel een verkiezings versiering.

IMG_2733 IMG_2732

Dinsdag is het onafhankelijkheidsviering. In alle straten hangen de kleuren van St Vincent (groen, geel en blauw) overal vrolijk de 36ste verjaardag van de onafhankelijkheid van Engeland te vieren.

Vissen, Vogels, Krekel

Gisteren waren we aan het zeilen met ongeveer 15 knopen en hebben er voor ongeveer een halfuurtje een drietal brown boobies (nou ja, een bleekbruine, en een met een witte borst) rond onze boot gevlogen. Ze speelden met de wind, doken net voor de genoa (grote fok) en bleven dan hangen op de wind. Het was leuk om te zien.

Deze morgen zag ik de les van de vliegende vissen: plotseling verschenen er op een vijftal meter van de boot zeker een honderd tal vissen uit het water, scheerden over een afstand van een 5 a 10 tal meter net over de rimpelloze zee, en waren even snel weer verdwenen als ze verschenen waren. Je moet geluk hebben om net naar de goede plaats in zee te kijken. Dit verschil met de noordzee valt me enorm op, overal hoor of zie je beweging in het water: Ilse vertelde hoe ze zonet een vis uit het water zag schieten, twee meter hoog in een boog en dan weer het water in. Ik heb dit helaas nog niet gezien in de noordzee.

Gisteren hadden we bezoek aan boord. Eigenlijk reeds van toen we de Soufrière beklommen hadden, want op het einde van onze tocht had ik een tros bananen gekocht op de bergwand, en mee genomen in mijn rugzak aan boord. Pas als we aan de laatste 5 bananen begonnen zagen we onze bezoeker. Ik had net de bananen uit de schaal op de tafel gelegd, toen Ilse een gil gaf en zwijgend wees naar de grote Cucaraca die zich probeerde te verbergen onder een banaan. (Uit het verschot hebben we vergeten een foto te nemen). Een bruine kakkerlak van zo’n 3 cm met lange antennes was onze volgende zet aan het afwachten. Ik kon het vliegengaas over de bananen leggen zonder dat hij bewoog, en daaronder een zeer dun snijplankje schuiven. Gevangen in zijn kooi heb ik hem begeleid naar onze achterdeur, waar ik hem met een vlotte zwier in het water deed belanden. Uit het niets verschenen plots 3 vissen, en weg was hij…. Hiermee zijn we echt door het oog van de naald gekropen. Les geleerd.

 

La Soufrière made me suffer…

October 20th, early in the morning, 6 AM, we are ready (we think) to climb the volcano from the leeward side, this the longer and more difficult approach and the trail is more overgrown….Rasta Kenny, our guide, is on time but we have to wait 20 minutes for our taxi driver. Stefan is already getting nervous since we need to get to the top before the hot sun is hitting us. By about 7 AM we arrive at the starting point, the beach in Richmond. Rasta Kenny smokes a joint, maybe it is not that difficult then….Stefan takes the lead after 5 minutes of walking and after one hour Kenny stays behind. It was the first time he climbed the mountain since 3 months. He definitely will stop smoking for about 2 months when the tourists are back 🙂 . He tells us about his jail time in Barbados because he tried to sell 450 pouds of marijuana in Barbados. If you can sell it there you are rich but obviously you cannot get caught. Kenny still has a ganja plantation but only sells in St.Vincent.

IMG_2689
On the beach with black sand in Richmond, our starting point.
IMG_7518
7 AM Richmond Beach, crossing the river.

In the beginning the climbing is not too bad and the path is still wide enough.

IMG_2690
Slowly going up in a dry river bed.

Soon the path becomes more and more overgrown and steeper.

IMG_2696
Where is the path here…? Rasta Kenny, our guide, behind.

When we get to halfway point, I had hoped we were already past halfway…Good thing I did not know what still was to come…

IMG_2699
Rasta Kenny with his rubber boots and machete..he had no water and food with him. Luckily we had enough to share.
IMG_2695
Taking time to take pictures…
IMG_2729
Marijuana plantation in the back of the picture. There are many on the way up to the volcano.
IMG_7527
We come from all the way down there at the beach…

Stefan must have an appointment up there…he is going so fast. I can hardly follow and Kenny does not know what is happening to him…Definitely no more smoking the next months…

IMG_2703
Higher and higher, also the shrubs…

IMG_2709
Almost there, speedy Stefan is probably on the top already.
IMG_7538
Inside the volcano.
IMG_7547
The sight is worth it but now I am going to sit here for the next 15 minutes.

IMG_2714Now we still have to go back down! We arrived at 10 AM at the top, so in 3 hours where most guides speak of 4 hours…Rasta Kenny told me “your man is full of energy man”, I was happy to hear somebody confirmed my feelings. We went down in 2,5 hours, going down was not a peace of cake…luckily it did not rain! When we got back at the beach our taxi driver was waiting for us, it was 1 PM. We got a beer at the first bar, all the water we had with us was gone (3 liter). A nice thought to end the climb was written on the wall (elections are coming up)….

IMG_7552
A great thought to think about the remainder of the day!

When we arrived back at the boat, after a two hour drive, the only thing we did was take a dive in the cool water, wash up, and read or sleep…For dinner we had mangos, nobody felt like cooking :-). Another great day in paradise! 🙂