Stefan. Warm, met af en toe een donderbui

Zoals ik reeds zei hebben we wat tijd gekregen nu de meeste spullen onderweg zijn. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om een aantal toeristische bezienswaardigheden te bezoeken. Zo was er de villa van Vizcaya, gebouwd tussen 1914 en 1920 door de stichter van de landbouwwerktuigen maker McCormack – International Harvester, James Deering. De moeite waard, want mr Deering keek niet op een Europees antiek stukske meer of minder. Hij had ook niets beters te doen wegens nooit van de straat geraakt. Ook de tuin is heel mooi aangelegd.

We zijn ook afgezakt naar de Everglades. Dit is een reusachtig natuurgebied dat eigenlijk één grote stroom water is dat zeer traag naar het zuiden vloeit. Het verschil tussen het hoogste en laagste gebied is ongeveer 2 meter. Op de hogere stukken staan bomen, op de lagere stukken riet en gras, en daartussen veel water. In de everglades (van het indiaans, everywhere glade (=grasspriet) ) leven ook verschillende diersoorten, met de meest gekende de alligator. Maar ook de krokodil, reiger, vele vissoorten, schildpadden, zeekoe, … en ik vergat bijna de mug, ook redelijk talrijk bijeengekomen om de toeristen te ontvangen. Wij hebben een paar mooie korte wandelingen gemaakt.

De dag erna zijn we richting Florida Keys getrokken. Keys zijn kleine eilandjes, verbonden door bruggen zodat je met de auto ze kan afrijden tot het eindstation Key West. Zo ver zijn we echter niet geraakt, het was ons te ver want ongeveer 100 miles, welliswaar langs goed bereidbare tweevaksbaan. Toch hebben we een goed idee gekregen van wat de Keys zijn. We hebben op een strandje halverwege wat gerust en zijn gaan zwemmen in de (ondiepe) zee. De temperatuur van het dij-diepe water moet rond de 30° C gelegen hebben, een beetje een bad ervaring. Aan de ene kant van de Keys ligt de Atlantische oceaan, en aan de andere kant een lagune die ook een beschermd gebied is en aan de Everglades grenst.

Terwijl ik rustig in ons gloednieuw strandtentje zat, kreeg ik een telefoon op mijn voorafbetaalde ATT telefoonkaart. Het was iemand van een of andere (Amerikaanse) verzekeringsmaatschappij die me in nogal onheilspellende termen vertelde dat mijn autoverzekering vervallen was, en ik deze dringend moest hernieuwen. Daarop vroeg ik hem met welk merk auto ik reed, maar over die informatie beschikte hij niet. Hij ging me wel verbinden met een medewerker die me verder kon helpen. ‘Laat maar’ heb ik hem gezegd voor ik ophing… Zo een agressieve tele marketing verkoop heb ik nog nergens anders meegemaakt. Only in Amerika?

Iets wat ik ook grappig vind is dat in Amerika op restaurantbezoek de dienster het altijd over werk heeft als je eet: “How are you doing with your plate? Still working on it?”

Toen we naar ons appartement reden heeft het gebliksemd dat het een lieve lust was. Wel veel bla bla maar geen boem boem: het bleef de gehele weg droog.

Stefan 34°in de schaduw, zonnig met af en toe een korte bui

Ik loop dus tot nu toe altijd een paar dagen achter met mijn verslag (7 om precies te zijn). Dat zal beteren, want ik krijg stilaan meer en meer vrije tijd. (Ironisch om dit op vakantie te zeggen, niet?)

Waar waren we gebleven? Aha, op zaventem. Na een kort en krachtig afscheid van onze geliefde verwanten in eerste graad naar onder en boven zoals beschreven bij Ilse haar verslag, zijn we op de vlieger gestapt. Dat was best een leuke ervaring met : we hadden gekozen voor het extra pakket (+99EUR), en dat was zijn prijs meer dan waard: 10 extra kilootjes bagage, een business class type stoel met wat filmpjes en wat beter eten. Het was een 9.10 uur lange vlucht Brussel – Miami, maar met het voordeel dat we niet moesten overstappen.

We verblijven in een soort appartement-hotel Sunbrite appartments. Blijkbaar is dat hier geen uitzondering, want overal zie je appartementen te huur. Er zijn ook echte hotels, maar die zijn aan de (zeer) dure kant. Met onze gehuurde Toyota corolla en mijn GPS app op mijn iphone zijn we er vlot geraakt. (De  Nokia ‘here’ app is werkelijk de max: all kaarten van alle landen in de wereld gratis, en het werkt zonder netwerk verbinding. Echt de moeite om na te gaan! Waarom moet een mens nog een gps kopen?)

Een eerste probleempje was om onze wagen te parkeren. Je moet je Miami Beach voorstellen als Knokke in het kwadraat: een eilandje groot waar veel mensen dicht op elkaar wonen, met een constante toeloop van toeristen. Dus nooit geen parkeerplaats te vinden. Of toch geen gratis. Je kan wel overdag gratis parkeren van 7:00 tot 18:00, maar daarna is het enkel voor mensen met een bewonerskaart. Dus moet je in de parkeergarage, a rato van 1 $ per uur (ook ’s nachts!). Zodoende zijn we constant bezig met de wagen te verzetten, of ermee rond te rijden want dat is ook goedkoper dan parkeren 😉 Dat van die bewonerskaart is ook maar spreekwoordelijk, want ze rijden hier rond met een camera wagen die de nummerplaten controleert. Sta je verkeerd, dan word je weggesleept. Je moet ook verplicht steeds met je voorwielen eerst in een diagonale parkeerplaats rijden, want  vooraan de wagen hangt er immers geen nummerplaat.

De eerste volle dag heb ik bijna geheel online gespendeerd. Ik had in Belgie een wenslijst opgebouwd bij amazon.com, en daar heb ik heel wat van besteld. Van de gelegenheid gebruik gemaakt om 1 maand een proefabbonnement van gratis 2daagse levering te laten ingaan, wat ik dan terug ga opzeggen.

Deze plotselinge koopwoede heeft wel mijn (Amerikaanse) credit kaart firma’s verrast, want op geen tijd waren mijn Mastercard en Discover kaart geblokkeerd. Blijkbaar mag je zeker niet in een supermarkt betalen, want het was dezelfde Walmart rekening die allerlei bellen liet afgaan bij de anti fraud brigade van de respectievelijke banken. In tegenstelling tot België zijn de banken verantwoordelijk om frauduleus gebruik van de kaart te vergoeden ipv de consument, wat ze veel voorzichtiger maakt. Neem daarbij nog het feit dat deze kaarten nog steeds geen chip hebben en zich behelpen met de fraude gevoelige magnetische strip, en je ziet waarom de banken bij het minste vermoeden van fraude de kraan toedraaien. Enfin de chip kaart zit eraan te komen tegen 1 oktober 2015: chip cards are coming to the US. Om het gratis 800 nummer van de bank te kunnen bellen heb ik echter een vooruitbetaalde telefoonkaart van 20$ moeten kopen. Het heeft wat tijd gekost, maar na in totaal 4 blokkeringen hebben de algoritmes mijn nieuw koopgedrag aanvaard. Wacht tot ik in Grenada wat betalingen ga doen…

Na levering van ongeveer een 30-tal dozen, zijn ongeveer alle bestelde goederen toegekomen. We wachten met spanning of onze mini-wasmachine het gaat halen. Levering is beloofd voor 27 augustus, en Walmart houdt vol dat het in order komt. We zijn intussen den 25sten en ze is nog niet vertrokken … Duimen maar.

Een teleurstelling is dat ons verhoopt composterend toilet er niet bij zal zijn. Blijkbaar heeft de maker airhead een heel beperkte productiecapaciteit, en ondanks uitgebreide en op voorhand gemaakte afspraken kan hij het toilet niet in Miami op tijd krijgen. Ik denk dat het er in Grenada vanwege douane wachttijden ook niet van zal komen, dus zou het kunnen dat we ons de ganse trip gaan moeten ophouden…. Of nee, wacht er zijn 2 gewone marine toiletten op de boot.

Wat ik wel zeker weet is dat onze plooifietsjes meegaan naar de boot, want ik kreeg net een telefoon van de ontvangstbalie dat ze geen raad weten met de twee grote kartonnen dozen die vandaag toekwamen, en of we nog veel pakjes onderweg hadden? Aan ieders geduld komt blijkbaar een eind… Ze moeten zich wel afvragen hoe we al dat gerief in onze valies gaan meenemen, maar daar heb ik een antwoord op. We zijn immers verleden donderdag langstgeweest bij Tropical Shipping en daar hebben we een doos (1m x 1,5m x 1m hoog) besteld die meegaat met de eerstvolgende boot naar Grenada. Hij vertrekt op donderdag en het duurt ongeveer 8 dagen, dus zou ons gerief moeten toekomen rond de 11de september.  Gewicht telt niet, dus we gaan maken dat ze volzit…

Met wat vraag je? Volgens Ilse met voor de helft onnodig materiaal, volgens mij met uitsluitend onmisbare dingen zoals naast de hierboven vermelde dingen ook nog een vacuum verpakmachine, een stofzuigerken, een fietskarretje, batterijen, ehbo kit, schuur/zaag/slijp combinatiemachine, kleren, electrisch materiaal, sodastream, strandstoeltjes, parasol, huishoud producten, verzorgingsproducten, … Ook wat dingen om mee te ruilen later, zoals makeup, kleurpotloden, crayola, frisbees, vishaken.