5 Feb 2018 Vietnam Ho Chi Min City(Saigon) eerste indrukken

Vandaag is het 13 februari, maar ik kijk terug op onze eerste week in Saigon (Ho Chi Min city center)

Ik kan weer in gelijk welke situatie met mijn mond vol tanden staan. Ik had bij de stomatoloog Wilfried Vermout een implantaat laten plaatsen in België ergens in september 2017, maar er was geen tijd genoeg om de wonde te laten helen en dan nog een kroon te plaatsen. Het kan echter geen kwaad om te wachten, want het implantaat is afgesloten met een soort schroefdeksel. In Noumea vertelde een Australische zeilster me dat ze een hele (tand)brug had laten maken en installeren bij een tandartsenpraktijk in Saigon. Na wat heen een weer geemail heb ik een afspraak gemaakt met de tandarts. Het bleek een enorm modern en groot kabinet te zijn. Ze konden de Zwitserse “kit” (schroevendraaier en tand basis) voor mijn implantaat (Straumann  3.3 x 12 mm 021.2512 NC Bone Level Roxolid) lokaal vinden, en twee dagen later werden de nodige foto’s en afdrukken genomen. Nog eens twee dagen later was ik weer een geheel mens! Kostprijs: 200$ voor de kit en omgerekend 120€ voor de porcelein op titanium tandkroon. Er kan weer breed gelachen worden!

Na de inkom beneden, is dit de opvang op het eerste verdiep
De radiologie afdeling
Het kabinet, met de gemaskerde assistente en de nimf aan de muur, kwestie van de aandacht af te leiden van de naald of boor
Het eindproduct naast de kit (schroevendraaierkop en -body)

Door het voorgaande hebben we dus een weekje in Ho Chi Min city doorgebracht, en we hebben de Vietnamezen een klein beetje leren kennen. Het eerste wat onvermijdelijk opvalt is de totaal andere manier van gedrag in het verkeer. Ho Chi Min is een grote stad met ongeveer 8,5 miljoen inwoners. Er zijn gelukkig weinig auto’s (dank zij een overheids taks die oploopt tot 200%) maar daar staat tegenover dat er 7,5 miljoen scooters in de stad zijn.

Toch verloopt het verkeer er soepel, en ik denk zelfs vlotter dan bij ons. Hier is hoe het werkt in de stad:

  • je rijdt niet rapper dan 40km/uur. Ook (bijna) alle anderen doen dit.
  • Je kijkt vooral vooruit, en anticipeert de richting van voorliggers.
  • Iedereen rijdt traag maar gestaag. Ook dwarsende voetgangers/fietsers/brommers/autos doen dat. Zo kan je reeds erachter mikken.
  • Je gebruikt je claxon om voorliggers te laten weten waar je bent, of om tegenliggers en dwarsenden te laten weten dat je voor hen gaat passeren en zij moeten wachten.
  • Er is geen verkeersagressie. Alhoewel er massaal getoet wordt, soms met oorverdovende claxons (bussen en vrachtwagens) wordt dit niet als agressie gezien.
  • Rode lichten zijn een sterke motivator: je mag ze negeren op eigen risico maar de meeste doen het niet. (Ook dit wordt niet als verkeersagressie gezien). Leuk: er is een aftelscherm met de seconden dat het licht nog groen of rood blijft.
  • Je mag tegen het verkeer in rijden, maar je blijft dan aan de uiterste rand van de weg.
  • richtingaanwijzers worden bijna altijd gebruikt, zo weten achteropkomers wat je van plan bent. (Een andere weggever van een afslag is als ze achter zich uit kijken)

Genoeg theorie, hier volgt een voorbeeld van de praktijk:

Vietnamezen houden van luide muziek en Karaoke. Het zijn schuchtere mensen, maar geef ze een microfoon en ze worden een Vietnamese Sam Goris. In deze wandelstraat in het hartje van de toeristische uitgaansbuurt gaat het er luid aan toe.

We hebben echt wel de toerist uitgehangen, hier gingen we terug naar ons hotel op een fietstaxi.

 

Tijdens onze vele wandelingen door de stad (we namen maar twee keer een Uber) kwamen we al de eerste tekenen van het komende nieuwjaar (16 februari) tegen. Hier komen twee tijgers de kindjes van de kleuterklas verassen. De vietnamezen vinden het heel leuk dat je als toerist geinteresseerd bent, je mag op de eerste rij staan. Dat moet je mij natuurlijk geen twee keer vertellen.

De tijger is getemd
Met nieuwjaar (Ted) wordt er veel gekocht gedaan. Hier staan de bestelde pakjes buiten klaar voor afhaling (met de brommer natuurlijk)
Tintin au vietnam. Fake natuurlijk
Om het de shoppers gemakkelijk te maken verpakt de winkel een aantal artikelen reeds in geschenkverpakking. Vooral koekjes, bier, coca-cola, en snoep. Dit pak kost ongeveer 25 EUR
Ilse bij een salon waarvoor alle Vietnamezen direct zouden tekenen: zeer zwaar en Flinstoniaans (wel  omgerekend 12000 Eur neerleggen AUB)
En we mogen de vaas voor de gang niet vergeten. Massief hout.

Wordt vervolgd…

26 jan 2018 Retrospectieve van bezoek Australië

Ons bezoek aan Australië zit er bijna op, en het is tijd om nog enkele impressies en reflecties weer te geven.

We hebben veel beestjes gezien, heel veel. In vergelijking met NZ ongeloofelijk veel. Het leuke is dat ze meestal geen schrik hebben van mensen, en speciaal op de campings. Hier volgen twee voorbeelden:

’s Morgens en ’s avonds geven ze van katoen, in concurrentie met de lachende kookaburra. (Ik laat de eer aan Ilse om een videooke en een foto van deze laatste te tonen)

Op ons allereerste wandeling in Australie ( in de tuin van het Heide museum in Melbourne ) zagen we onze eerste witte Kockatoos, en we dachten dat ze ontsnapt waren uit een kooi. Toen wisten we nog niet dat er ons nog duizenden vogels zouden verassen met hun verschijning en gezang. Heerlijk.

Helaas heeft deze blauw getongde hagedis hierboven zijn bek niet open gedaan, want dan zag hij er zo uit:

Eastern Blue-tongue Lizard (Tiliqua scincoides). Found in a wide variety of habitats from south-eastern SA, Vic, eastern NSW, Qld and NT. Photo was taken at Coffs Harbour, NSW, Australia.

Ilse ( of het brood?) charmeert een Crimson Rosella papegaai

Onze Skippy – de campervan – heeft ons goed geholpen. We hebben hem in die 64 dagen en 7500km goed leren kennen en als we zo eens rond ons keken op campings naar de alternatieven, dan zijn we best tevreden met onze keus. Hier zijn enkele momentopnames:

We hebben online een kleine bbq gekocht (store pickup) en die hebben we goed gebruikt: Ilse marineert de lamskotteletjes
Foto van een tevreden man: eten in het vooruitzicht, kolen op het vuur, bier of wijn in de frigo…

We hebben een schaapscheerder bezig gezien in Hay. Het record is 38 seconden, maar dit was meer om te tonen hoe het gaat:

Een australisch stekelvarken: de echidna (spreek uit ee-kied-na)

Australië is een droom voor museum bezoekers: er zijn er veel, ze zijn van zeer hoge kwaliteit en ze zijn meestal gratis (donaties worden geapprecieerd). Van alle steden is Canberra – de hoofdstad – hier wel de koploper. We hebben er drie dagen binnen gezeten in de verschillende musea:

Beeldentuin van de National Gallery. Topwerken in een prachtig kader.
Australia war memorial. We hebben de taptoe bijgewoond, en de volgende dag liep ik er 4 uur verloren. Nu weet ik tenminste wat er in Gallipoli gebeurd is…
Ned Kelly – elke Australiër kent hem! Zeer beroemde reeks schilderijen van Sidney Nolan

Nog enkele losse flitsen

Aussies LOVE boats! Overal vind je ze: op elke rivier, zee of … straat. Ik ga niet zeggen dat ze populairder zijn dan caravans, maar je komt er in elk geval veel tegen, ook op de baan. (Hier in Sydney randstad, waar je ze mag parkeren voor onbepaalde duur)

 

Aussies LOVE campers! Dit is wel een speciaal model: De truck rijdt onder de caravan met wielen, en vormt al rijdende een geheel. Ter plaatse gebruik je dan gewoon de truck zonder de caravan. De meeste caravans zijn heel stoer en hoog: geschikt om achter een 4×4 te hangen en overal door gesleurd te worden (Zie hier voor enkele voorbeelden)

In Australië (en Nieuw Zeeland en Amerika) kan je niet de weg op zonder engels te kennen. De wegwijzers zijn heel verbaal en gebruiken soms woorden die niet direct intuitief zijn voor toeristen. (Vb: CREST, Gravel Road, …)

In Europa zou het dit zijn: MUTCD R3-4.svg

En zo  zijn er nog honderden andere voorbeelden, werkelijk!

Nog iets raars: we waren op een zeer smalle en bochtige bergweg, en in het begin stond er een bord met de tekst dat de weg sterk afgeraden werd voor wagens met een aanhangwagen. Er stond niet dat je er niet op mocht, het werd sterk afgeraden. En inderdaad, ik weet niet of je er met een caravan op zou geraakt zijn. Ik vraag me af wat er gebeurt als er een auto met caravan de weg blokkeert. Boete of sterke vermaning?

Begrijp me niet verkeerd: ik vond het heel aangenaam rijden in Australië, en dat links rijden zit er nu wel goed in. Het zal raar doen om terug rechts te rijden…

And a last one for the road:

slow down
soms staan er een aantal van deze na elkaar, en tegen de laatste rij ik stapvoets…