5 Feb 2018 Vietnam Ho Chi Min City(Saigon) eerste indrukken

Vandaag is het 13 februari, maar ik kijk terug op onze eerste week in Saigon (Ho Chi Min city center)

Ik kan weer in gelijk welke situatie met mijn mond vol tanden staan. Ik had bij de stomatoloog Wilfried Vermout een implantaat laten plaatsen in België ergens in september 2017, maar er was geen tijd genoeg om de wonde te laten helen en dan nog een kroon te plaatsen. Het kan echter geen kwaad om te wachten, want het implantaat is afgesloten met een soort schroefdeksel. In Noumea vertelde een Australische zeilster me dat ze een hele (tand)brug had laten maken en installeren bij een tandartsenpraktijk in Saigon. Na wat heen een weer geemail heb ik een afspraak gemaakt met de tandarts. Het bleek een enorm modern en groot kabinet te zijn. Ze konden de Zwitserse “kit” (schroevendraaier en tand basis) voor mijn implantaat (Straumann  3.3 x 12 mm 021.2512 NC Bone Level Roxolid) lokaal vinden, en twee dagen later werden de nodige foto’s en afdrukken genomen. Nog eens twee dagen later was ik weer een geheel mens! Kostprijs: 200$ voor de kit en omgerekend 120€ voor de porcelein op titanium tandkroon. Er kan weer breed gelachen worden!

Na de inkom beneden, is dit de opvang op het eerste verdiep
De radiologie afdeling
Het kabinet, met de gemaskerde assistente en de nimf aan de muur, kwestie van de aandacht af te leiden van de naald of boor
Het eindproduct naast de kit (schroevendraaierkop en -body)

Door het voorgaande hebben we dus een weekje in Ho Chi Min city doorgebracht, en we hebben de Vietnamezen een klein beetje leren kennen. Het eerste wat onvermijdelijk opvalt is de totaal andere manier van gedrag in het verkeer. Ho Chi Min is een grote stad met ongeveer 8,5 miljoen inwoners. Er zijn gelukkig weinig auto’s (dank zij een overheids taks die oploopt tot 200%) maar daar staat tegenover dat er 7,5 miljoen scooters in de stad zijn.

Toch verloopt het verkeer er soepel, en ik denk zelfs vlotter dan bij ons. Hier is hoe het werkt in de stad:

  • je rijdt niet rapper dan 40km/uur. Ook (bijna) alle anderen doen dit.
  • Je kijkt vooral vooruit, en anticipeert de richting van voorliggers.
  • Iedereen rijdt traag maar gestaag. Ook dwarsende voetgangers/fietsers/brommers/autos doen dat. Zo kan je reeds erachter mikken.
  • Je gebruikt je claxon om voorliggers te laten weten waar je bent, of om tegenliggers en dwarsenden te laten weten dat je voor hen gaat passeren en zij moeten wachten.
  • Er is geen verkeersagressie. Alhoewel er massaal getoet wordt, soms met oorverdovende claxons (bussen en vrachtwagens) wordt dit niet als agressie gezien.
  • Rode lichten zijn een sterke motivator: je mag ze negeren op eigen risico maar de meeste doen het niet. (Ook dit wordt niet als verkeersagressie gezien). Leuk: er is een aftelscherm met de seconden dat het licht nog groen of rood blijft.
  • Je mag tegen het verkeer in rijden, maar je blijft dan aan de uiterste rand van de weg.
  • richtingaanwijzers worden bijna altijd gebruikt, zo weten achteropkomers wat je van plan bent. (Een andere weggever van een afslag is als ze achter zich uit kijken)

Genoeg theorie, hier volgt een voorbeeld van de praktijk:

Vietnamezen houden van luide muziek en Karaoke. Het zijn schuchtere mensen, maar geef ze een microfoon en ze worden een Vietnamese Sam Goris. In deze wandelstraat in het hartje van de toeristische uitgaansbuurt gaat het er luid aan toe.

We hebben echt wel de toerist uitgehangen, hier gingen we terug naar ons hotel op een fietstaxi.

 

Tijdens onze vele wandelingen door de stad (we namen maar twee keer een Uber) kwamen we al de eerste tekenen van het komende nieuwjaar (16 februari) tegen. Hier komen twee tijgers de kindjes van de kleuterklas verassen. De vietnamezen vinden het heel leuk dat je als toerist geinteresseerd bent, je mag op de eerste rij staan. Dat moet je mij natuurlijk geen twee keer vertellen.

De tijger is getemd
Met nieuwjaar (Ted) wordt er veel gekocht gedaan. Hier staan de bestelde pakjes buiten klaar voor afhaling (met de brommer natuurlijk)
Tintin au vietnam. Fake natuurlijk
Om het de shoppers gemakkelijk te maken verpakt de winkel een aantal artikelen reeds in geschenkverpakking. Vooral koekjes, bier, coca-cola, en snoep. Dit pak kost ongeveer 25 EUR
Ilse bij een salon waarvoor alle Vietnamezen direct zouden tekenen: zeer zwaar en Flinstoniaans (wel  omgerekend 12000 Eur neerleggen AUB)
En we mogen de vaas voor de gang niet vergeten. Massief hout.

Wordt vervolgd…

4 gedachten over “5 Feb 2018 Vietnam Ho Chi Min City(Saigon) eerste indrukken

  1. Fantastisch verslag over het verkeer! Leuk om zoveel nieuwtjes te vernemen via jullie blog! Hopelijk gaan jullie nog lang zo door :-)!

    1. Leuk om te horen, Isabelle. We hebben er net 6 dagen rijden in Vietnam met een scooter opzitten, dus ik heb wat van die ervaring reeds mee in deze blog gestoken.
      Overigens had ik er nog een paar extra dingen in staan, maar het werd te lang … Dus hier is er nog eentje:
      – Wie de luidste klaxon heeft, of het meeste gewicht in de schaal kan leggen .. wint. Dus de voorrangsvolgorde is camion en bussen, auto, brommer, voetganger. Maar soms kom je camionetjes tegen die een claxon van een grote vrachtwagen hebben laten installeren.
      PS we blijven nog doorgaan tot eind dit jaar (2018)

  2. Leuk hebben het ook mee gemaakt.Ons hotel was aan een aanlegplaats van een overzet wat daar allemaal afkwam was ongelooflijk.Heel veel brommers.Saigon vonden wij zeer mooi met de Franse invloed.Nog even dit bij ons in België 2000 euro voor een inplantaat. Veel groetjes Liliane

Reacties zijn gesloten.